Beknopt overzicht over de geschiedenis van het zwemmend redden

De zelfredding wordt beschouwd als een onderdeel van het reddend zwemmen.

Zelfredding behoort tot de preventieve handelingen van een verdrinkingsongeval.

Hiermee wordt bedoeld: zichzelf onder alle omstandigheden kunnen redden in het water, zonder hulp van derden, of in afwachting van hulp van derden.

Overlevingszwemmen is eveneens zichzelf behelpen of trachten te redden wanneer men ongewild in het water terecht komt of in moeilijkheden geraakt bij het zwemmen.

Dat een persoon zichzelf moet redden, kan dus een gevolg zijn van :

onvoorzichtigheid (bijvoorbeeld te ver zwemmen en moeilijk terug kunnen, uit een boot vallen).
onwetendheid (bijvoorbeeld meegesleept worden door een sterke stroming).
omvoorziene omstandigheden (bijvoorbeeld krampen).

Het overlevingszwemmen is niet nieuw.

Reeds bij de oude volkeren vond men deze zwemvorm terug, en dit vooral in de vorm van militaire training.

Zo ging men bij de Assyriërs, de oude Egyptenaren en andere Oosterse beschavingen na hoelang personen konden zwemmen met dierenhuiden die met lucht gevuld waren.

Vanaf de jaren 1760 werden twee organisaties opgericht die toonaangevend waren voor de verspreiding van reddingstechnieken in Europa.

Dit waren de Nederlandse Maatschappij tot het Redden van Drenkelingen (1767) en de Britse Royal Human Society (1773).

De Maatschappij had een zeer grote invloed over de gehele wereld.

Om alle technieken in de praktijk te kunnen toepassen, te leren en vervolgens de kennis en vaardigheden op peil te houden en te bevorderen, werd in Nederland in 1886 de eerste Reddingsbrigade in het leven geroepen.

Op 16 september 1917 vindt de oprichtingsvergadering van onze bond plaats.

De Nederlandse Bond tot het Redden van Drenkelingen is een feit.

Op 4 oktober 1952 schrijft de NBRD een buitengewone ledenvergadering uit.

In deze vergadering werd namens de Minister van OKW een verheugende mededeling gedaan, dat het H.M. de Koningin had behaagd de bond het praedicaat KONINKLIJKE te verlenen.

De naam RN (Reddingsbrigade Nederland) verscheen voor het eerst in de correspondentie tijdens de watersnoodrampen van 1993/94 en 1995 tussen de Overheid en de KNBRD.(Koninklijke Nederlandse Bond tot het Redden van Drenkelingen)

In de tweede Wereldoorlog waren de Engelse en Amerikaanse marine van mening dat ieder die op zee oorlog voerde - hetzij op een schip, onderzeeër of in een vliegtuig - getraind moest worden om te kunnen overleven op zee.

Hiertoe namen ze in hun opleidingsprogramma bepaalde basisbehendigheden op.

Deze "basic skills of personal survival" waren o.a.

het te water gaan vanaf een bepaalde hoogte.
het onderwaterzwemmen na een hoekduik.
het aannemen van overlevingsposities (o.a. helphouding)
het watertrappen en wrikken.
het zichzelf behelpen bij spierkrampen.

De laatste jaren is er in de gehele wereld en dus ook in Nederland steeds meer interesse ontstaan voor het overlevingszwemmen en reddingstechnieken en wordt de noodzaak in gezien om deze technieken grondig te beheersen.

DE WERELD REDDINGS FEDERATIE

Op het einde van de 19de eeuw hadden diverse reddingsverenigingen uit verschillende landen interesse in samenwerking.

Ze wilden van elkaar leren door diverse reddingstechnieken en ervaringen uit te wisselen.

In 1878 werd een internationaal congres georganiseerd in Marseille.

Dit congres was een groot succes en was de start van een internationaal forum rond het redden.

Tijdens het congres in 1910 werd de "Fédération Internationale de Sauvetage (FIS) geboren.

In 1952 werd hier het sportieve aspect van de redding aan toegevoegd.

De landen die lid waren van de FIS waren meestal Europese en Noord-Afrikaanse landen en de organisatie was hoofdzakelijk gespecialiseerd in reddingen in zwembaden en open water.

Het was dus enigzins te verwachten dat in de jaren zeventig de niet-Europese landen een organisatie zouden oprichten die zich vooral bezig zou houden met de redding op zee.

De "World Life Saving (WLS)".

Het heeft verschillende jaren onderhandelen gevergd om de leiders van FIS en WLS rond de tafel te krijgen en ze te overtuigen dat het beter en logischer zou zijn dat het reddend zwemmen in de wereld door één sterke organisatie werd vertegenwoordigd.

Op 24 februari 1993, tijdens een Algemene Vergadering van zowel FIS als WLS werd de "International Life Saving Federation(ILS)" opgericht.

Het secretariaat van de ILS is gevestigd op het volgende adres:

Gemeenteplein 26 te B-3010 Leuven.

Lex Ackermans